Beni Çok Etkilediniz

Ahh, spor yapmayalı ne uzun zaman olmuş. Öykücüğüm olmasa çarşaf edasında sere serpe yatıyor olacaktım.
Eşofmanı çektim üzerime. Zaten dershane için erken kalkmışım, bir de sıcakta şehir içini dolaşmışım. Düşünün; annemle, kardeşime pantolon baktık! Hayır yani çocuğun bedeni yok. Onun bedenine uygun pantolonu bulana kadar git Çorum barajında elinle balık tut. Demem o ki o kadar zor iş kardeşime pantolon bulup almak.
Birkaç tur yürüdük, biraz egzersiz yaptık. Öykü’yle ağız tadıyla spor yapmak ne mümkün. 5 dakika içinde yorulup oturuyoruz. Tesadüfen dil anlatımcı Zeliha örtmenimizi de gördük. Bu da minnacık bir ayrıntı.
   Asıl konuya geliyorum şimdi…
Spor -siz bunu yürüyüş olarak bilin- bittikten sonra e haliyle eve dönmemiz gerekti. Tek başıma yürüyorum yine her zamanki gibi. Takıp kulaklığı müzik de dinleyemiyorum. Mp3 çalar almam lazım en kısa zamanda. Ihım. 
Arkamdan gelen insanlardan nefret ederim. Yani kaldırımda yürürken. Çabuk da hissederim birinin bana yaklaştığını. Hiç hoş bulmadığım bir durum. Ürkerim de o durumda açıkçası. İşte korktuğum başıma geldi!
Arkamdan hızlı hızlı yaklaşan ayak sesleri. Kafamdan da “aa vanna seddıl daaaoovvnn!”diyerek konser veriyorum kafamın içinde. Bu yüzden çocuğun ilk söylediğini anlayamadım. Yaklaştı “Pardon, rahatsız edicem ama beni çok etkilediniz.” dedi. Pardon mu? Etkiledim mi? Çıkmışım eşofmanlarla bi’ de utanmadan etkilendim diyor. E tersledim doğal olarak. Hızlıca yürüdüm o da koşarak yine dibimde bitti. Kırmızı tişörtü, altınla yan yana koysan fark yaratmayacak dişleri, elinde bir çanta, hafif uzun saçlar ve zavallı bir tip. Cebinden numarasını çıkardı. Sanırım adı “Emre.” Yani kağıtta öyle yazıyordu sanırım. Şöyle bir göz attım da. “Lütfen numaramı alın. Ben gidince yırtıp atabilirsiniz.” demez mi! Hı sen öyle dedin ben tav oldum. Anlamsız bir şekilde suratına bakıp “Yok, sağ ol.” demekle yetindim. Yorgun olmasam günün sinirini ondan çıkarabilirdim fakat yorgundum işte.
Feminist duygularımın tavan yaptığı tarihti bugün.

Bir Cevap Yazın