Hadi Bu da İlk Yazım Olsun

Kısa bir süre önce -bundan yaklaşık 5 ay önce kadar- olduğum şehirden nefret ederdim. Artık her şey monotonlaşmış, rutin hale gelmişti günlük hayatım. Bu yüzden bir an önce farklı bir sınırda yaşama isteği yanıp tutuşuyordu içimde. Ve oldu. Sonunda değiştirdik şehri, evi, hayatı ve daha birçok şeyi. Hiçbir hayalim düşündüğüm gibi gerçekleşmedi. Zaten hayaller bunun için var; düşünüp seni mutsuzluğa itmek. 
   Önceleri gayet güzeldi her şey. Ama ilk 1 aydan sonra baktık ki çevremizde ne bir insan var ne de bir merhaba diyen. Bakınız 6 ay oldu, sınıf arkadaşlarımdan başka kimsem yok. Bırakın da onlar olsun. Benim aklım annemde. Kadıncağız bütün gün evde. İçim acıyor vallahi. Bu şehir bize yaramadı. Artık türlü türlü alerjilerim, yoğun sivilcelerim ve bağımlılık seviyesine geldiğim sigara alışkanlığım var. Her gün düzenli olarak bir şeylere lanet yağdırıyor, bol bol küfrediyorum.
   Uzun zamandır -bu da 2 ay olması lazım- tekrar ait olduğumuz şehre dönme fikri dönüp duruyor başımızda. Allah’ım, lütfen bir engel olma da gidelim. Yoksa samimi söylüyorum burada delirebilirim.
   Aslında iyi oldu gelmemiz. Hayatımda birçok şey değişti. Biraz sosyalleştim diyelim. Farklı bir ortamda ne kadar sürede adapte olacağımı öğrendim. İnsanlarla nasıl diyaloğa başlayacağımı biliyorum artık. Ve şehrimi aslında ne kadar çok sevdiğimin de farkındayım. Buraya gelince sigara gibi kötü alışkanlıklarım olsa da kötü olarak nitelendirdiğim hareketlerimden sıyrıldım. Bilemiyorum tekrarlar mı ama şu anda memnunum. Yani değişimlerimden. Yoksa sevmiyorum şu anki bulunduğum lanet şehri. Ait olduğum yere gitmek istiyorum.

Hadi Bu da İlk Yazım Olsun” için bir yorum

Bir Cevap Yazın